Elqovan
Payız gircək yal-yamacıBəzər qırov, sırsıra,Sazaq çəkər buz qırmancıQaşqabaqlı dağlara.
Üfüqlərin qaşı çatıq,Göyün qanı qaralar.Yaşıl çəmən bir gecədəXiffətindən saralar.
Yox, ot deyil, çəmən deyilO sapsarı saralan,Ulduz-ulduz gül-çiçəkdir,Ləqəbi də “elqovan”.Nə ətri var, nə də hüsnüFərəh verə insana.Badəndəki səpki sayaqTez yayılar hər yana.
Fəqət onun yanıb-sönənİşıq kimi “sözü” var.Boran qoşun çəkməmişdənHaray-həşir qoparar.
Orda-burda baş qaldırıbGöründümü bu çiçək,Bir-birinə dəyər hamı:“Cəld tərpənək, tez köçək!”
Sarı çiçək – sarı işıq,Xəbərdarlıq deməkdir!Yubandınmı, arxan tufan,Önün qardır, küləkdir.
Fəlakətin qucağındanQovar eli-obanı.Ellər sevib əzizləyərEli bu cür qovanı...
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/qasim-qasimzade-elqovan
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Nature and spring
Gülzar Xotəndir dövreyi-zülfün,Çərayə durubdur ahu gözlərin,
UrmuYurdumu bürüyüb cəlalın, Urmu,Bundan artıq nədir xəyalın, Urmu?
NuxaTərif edim Nuxa yerin yerləri gülşən kimidir,Söyləyib danışmağı hər biri bir can kimidir,
Pünhan həmən Pünhandı daHeç məəttəl qalma gəl, dövran həmən dövrandı da,Adəmi yoldan edən şeytan həmən şeytandı da.