از یار بریدن بسزا وار گزیدنمستم ز بنفشه بسمن برگ گزیدن

چون سیم کشیده شده مویم بجوانیاز راز نهان کردن و اندیشه کشیدن

از بسکه سخندانم هر گونه بگویمهستم گه و بیگاه بانگشت گزیدن

بسیار شدند انده و کم گشت نشاطمز اندیشه کم گفتن و بسیار شنیدن

اندیشه بسیار نهفتن بدل اندرچون کوه کشیدن بود این صبر کشیدن

اندیشه بپوشیدن و بد مهر نمودنتیمار خریدن بود و پرده دریدن

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets