کمان برم که درین روزگار تیره چو شببخفت چشم مروت بمرد مادر جود

ز سیر هفت ستاره درین دوازده برجبده دوازده سال اندرین دیار و حدود

هزار شخص کریم از وجود شد بعدمکه یک کریم نمی آید از عدم بوجود

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets