Ay üzlüm, yenə də sənin üzündənİçimdə dərdlərim sıralandı, oy!Kəskin qılınc kimi kəsən sözündənYaralı ciyərim paralandı, oy!

Dondu qönçələrim sazaq düşəndən,Mən sənin gözündə yasaq düşəndən.Sən mənim gözümdən uzaq düşəndənÜrəyim canımdan aralandı, oy!

Tərlan oylağımı sar alan kimi,Ömür gülşənimi qar alan kimi,Dünya gözlərimdə qaralan kimiBəxtimin ulduzu qaralandı, oy!

Sənsən bu dünyada sözümün başı,Aramam bir özgə könül sirdaşı,Sənin həsrətinlə gözümün yaşıBağrımın başında qoralandı, oy!

Duydum ayrılığın zülümdür, zülüm,Bildim nə deməkdir ölmədən ölüm,O gül əllərinlə Rəfiqin, gülüm,Sağalmaz yarayla yaralandı, oy!..

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets