هر قدر نقاش نقش او به دقت می‌کشدچون نظر بر رویش اندازد خجالت می‌کشد

شعله جواله یک نقطه است چون ساکن شودسیر و دور سالکان آخر به وحدت می‌کشد

آبروی جرم اگر این است، در دیوان عفوعاصی از ناکرده بیش از کرده خجلت می‌کشد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets