چشم من دایم سپند آتش رخساره بودچون شرر تا چشم وا کردم دلم آواره بود

عشق آن روزی که صحرای عدم را رنگ ریختگردبادش روح گردآلود این آواره بود

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets