سخنی کز دهن تنگ تو برمی‌آیدراز غیب است که از پرده به در می‌آید

از گلستان در و دیوار و ز آیینه قفاستآنچه از حسن تو ما را به نظر می‌آید

آمد کار من و رشته تسبیح یکی استکه ز صد رهگذرم سنگ به سر می‌آید

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets