به خاموشی بدل شد نغمه های دلفریب منبه چشم سرمه دار آمد نوای عندلیب من

ز بس چین جبین بی نیازی کرده در کارشصبا را دل گرفت از غنچه حسرت نصیب من

به شاخ ارغوان نبض من گر آشنا گرددشود شاخ گل تبخاله انگشت طبیب من

نباشم چون ز همزانویی آیینه در آتش؟که می آید برون از سنگ و از آهن رقیب من

چنان در عشق رسوایم که خال چهره لالهبه خون رشک می غلطد ز داغ سینه زیب من

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. ز چندین مصرع رنگین یکی صائب خوشم آیدبه هر شاخ گلی سر درنیارد عندلیب من

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring