از سخن چند چو سی پاره پریشان گردی؟مهر زن بر لب گفتار که قرآن گردی

جگر خود مخور از حسرت گلزار خلیلآتش خشم فروخور که گلستان گردی

باش واله که درین دایره بی سر و پامی شوی مرکز اگر دیده حیران گردی

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring