در وصالیم و ز هجران دست بر سر می‌زنیمما به جای نعل وارون حلقه بر در می‌زنیم

پرفشانی‌های ما در حسرت پرواز نیستدامنی بر آتش گل هردم از پر می‌زنیم

حلقه فتراک می‌گردد به قصد خون مادست اگر در حلقه زلف معنبر می‌زنیم

خضر می‌لیسد زمین اینجا و ما از سادگیفال آب زندگانی چون سکندر می‌زنیم

برنمی‌خیزد چو خون مرده از خواب گرانبخت خواب‌آلود را چندان که نشتر می‌زنیم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. ما چو داغ لاله صائب خون خود را می‌مکیمبی‌غمان از دور پندارند ساغر می‌زنیم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring