شاهد مستوری گل قطره شبنم بس استچهره مریم دلیل عصمت مریم بس است

مشت آبی می کند خواب گران را تار و مارقطره اشکی پی ویرانی عالم بس است

طفل را حال پدر آیینه عبرت نماستگوشمال آدم از بهر بنی آدم بس است

گو ندارد ماتم ما بی کسان را هیچ کسحلقه فتراک، ما را حلقه ماتم بس است

ترک احسان است احسان پیش ما آزادگانطی کند آوازه احسان خود حاتم بس است

بعد ازین دوران شهرت از سفالین جام ماستتا به کی در دور باشد نام جام جم، بس است!

بر نتابد منت مرهم دل مجروح مازخم ما را خون گرم ما، همان مرهم بس است

شاهد خودبینی خوبان درین بستانسرابر سر زانوی گل، آیینه شبنم بس است

خامشی آرد پریزادان معنی را به دامتوشه غواص گوهرجوی، پاس دم بس است

زود سیری های دولت را اگر خواهی دلیلاز سلیمان روی پنهان کردن خاتم بس است

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. غم مخور صائب اگر ننشست نقشت در جهاناهل معنی را ز عالم نام چون خاتم بس است

Qönçənin saflığına şahid olan şəbnəmdir,Məryəmin paklığının aynası da Məryəmdir.

Bir ovuc su səpələr, yatmış olanlar oyanar,Zülm evin viran edən göz yaşı bir aləmdir.

Uşağa öz atası örnək olar qeyrət ilə,Bəşərə örnək olan da o qoca Adəmdir.

Minnətə tab eləməz şan-şan olan parə könül,Çün könül yarasına öz qanı da məlhəmdir.

Özünü nazlı gözəllər kimi bu bağda öyənO, gülün dizləri üstə oturan şəbnəmdir.

Baharın növrağı çox tez dağılar, var səbəbi,Şah Süleymandan üzün tez çevirən hatəmdir.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Arif insan bu cahanda daha yüksək ad alıb,Saibə, bəlkə də, hatəm deməyin çox kəmdir.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring