آبروی حسن از مژگان نمناک من استصیقل آیینه رویان دیده پاک من است

از نگاه آشنایی می توان کشتن مراحلقه های چشم خونریز تو فتراک من است

داغ دارد پیچ و تاب جوهر من خصم راخار در پیراهن آتش ز خاشاک من است

مدعای هر دو عالم قابل اقبال نیستورنه محراب اجابت سینه چاک من است

می چکد از سیلی هر برگ خون از چهره امگرچه آب زندگانی در رگ تاک من است

چون هدف تا خاکساری پیشه خود کرده امهر کجا تیر جگردوزی است در خاک من است

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. بر رخ دلدار صائب تا غبار خط نشستکلفت روی زمین بر جان غمناک من است

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets