آن که چاک سینه ام از غمزه بیباک اوستخنده صبح قیامت یک گریبان چاک اوست

باده عشق از سبکروحی به ما آمیخته استورنه روی آسمان نیلی ز دست تاک اوست

برق می بوسد زمین خاکساران را ز دوروقت آن کس خوش که تخمش در زمین پاک اوست

دام راه ما نگردد حلقه زلف مجازما و صیادی که گردون حلقه فتراک اوست

مرگ می ترسد ز عاشق، ورنه در روی زمینهر که را گیرند نام از سرکشان، در خاک اوست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. آن که صائب نعل ما از شوق او در آتش استخرده انجم سپند روی آتشناک اوست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love