هاله گرد ماه رخسارش خط شبرنگ بست؟یا به دل بردن کمر ماه تمامش تنگ بست

کاروان حسن پنداری مسافر می شودکز خط مشکین، لب لعلش میان را تنگ بست

لنگر تمکین نگردد قاف، حسن شوخ راکوهکن تمثال شیرین را چسان بر سنگ بست؟

رنگ در هر دیدن از شاخی به شاخی می پردوقت آن کس خوش که دل بر عالم بیرنگ بست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب از رنگین عذاران چشم بستن مشکل استچشم خود را چون حباب از باده گلرنگ بست؟

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets