عشق را حاجت به زور بازوی اقبال نیستفتح اقلیم قفس جز در شکست بال نیست

شرم هشیاری زبان بند شکایت گشته استمی اگر باشد، زبان شکوه مالال نیست

هر کجا پای محبت در میان باشد خوش استحلقه زنجیر، لیلی را کم از خلخال نیست

هر قدر خواهد دلت، عرض تجلی کن به دلخانه آیینه تنگ از کثرت تمثال نیست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. در حریم وصل او صائب خموشی پیشه کنمجلس حال است اینجا، جای قیل و قال نیست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets