می توان با همت سرشار از دنیا گذشتموج با این شهپر توفیق از دریا گذشت

هر سر خاری دم از شمع تجلی می زندتا کدامین آتشین رخسار ازین صحرا گذشت

یک شرر تخم محبت در دل شیرین نکاشتتیشه آتش نفس چندان که بر خارا گذشت

آب حیوان و می روشن ز یک سرچشمه انداز سر جان بگذرد هر کس که از صهبا گذشت

آخر ای عمر سبکرو این قدر تعجیل چیست؟سیل ازین آهسته تر از دامن صحرا گذشت

خصم را بی برگی ما خون رحم آرد به جوشبرق چون ابر بهار از کشتزار ما گذشت

کار، تأثیر نفس دارد نه آواز بلندورنه در فریاد بتواند خر از عیسی گذشت!

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب از آغاز و انجام حیات ما مپرسگردبادی بود پنداری که بر صحرا گذشت

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring