در ره عشق که در هر قدمش صد خطرستدیده آبله را هر مژه از نیشترست

همچو خورشید به یک چشم ببین عالم راکه سرافراز شدن در گرو این نظرست

تشنه باز آمدن از چشمه حیوان سهل استاز قدح با لب مخمور گذشتن هنرست

رحم بر بال وپر خویش کن ای مرغ حرمنامه حسرت ما خونی صد بال و پرست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. چون صدف کاسه دریوزه به نیسان نبریمجگر تفته ما تشنه آب گهرست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love