تا جنون انجمن افروز دل خونین استدیده شیر مرا شمع سر بالین است

خون خور و مهر به لب زن که درین عبرتگاهنفس نافه ز خونین جگری مشکین است

در و دیوار چمن مست شد از خنده گلاین چه شوری است که با این می لب شیرین است

این نه لاله است که از مستی سودازدگاندامن دشت جنون پر ز کف خونین است

سرخی چشم من از خجلت بی اشکیهاستاین سفالی است که بی می چو شود رنگین است

تن پرستان و سبک خیزی محشر، هیهاتهر که شب سیر خورد وقت سحر سنگین است

علم معرکه فتح بود پای ثباتلنگر بحر پر آشوب جهان تمکین است

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صله فکر بلندست شنیدن صائبگوش بی حوصلگان تشنه لب تحسین است

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern