مایه پرورش عالم اسباب یکی استباغ هر چند به صد رنگ بود آب یکی است

لطف چون قهر مرا زیر و زبر می سازدنسبت سیل به این خانه و مهتاب یکی است

محو دیدار ندارد خبر از لطف و عتابچشم حیرت زدگان را نمک و خواب یکی است

غافل از مستی حسنی ز جگرسوختگانداغ در چشم تو و لاله سیراب یکی است

چه کنم آه که در دیده بی پروایانصبر آیینه و بیتابی سیماب یکی است

عجز و قدرت نشود مانع بیباکی عشقخانه شاه و گدا در ره سیلاب یکی است

قانع از قامت یارست به خمیازه خشکبخت آغوش من و طالع محراب یکی است

دل سودازده را مایه سرگردانی استحلقه چشم تو و حلقه گرداب یکی است

نیست در مشرب من ساده و نوخط را فرقدرد پیش من مخمور و می ناب یکی است

رشته جان من و رشته آن موی کمرچون نپیچند به یکدیگر اگر تاب یکی است؟

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. در میان گل و مل نیست دورنگی صائبمدت جوش گل و جوش می ناب یکی است

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring