لطف و قهر تو به چشم من غمناک یکی استنظر مرحمت و حلقه فتراک یکی است

چه گره واکند از خاطر من ابر بهار؟دانه سوخته و خاطر غمناک یکی است

نسبتی نیست به خورشید گل روی ترااینقدر هست که خوی تو و افلاک یکی است

چون خزان آتش بیداد زند در گلشنچهره نازک گل با خس و خاشاک یکی است

نشود نشأه می مختصر از شیشه و جامفیض جام جم و آیینه ادراک یکی است

رتبه مردم افتاده کجا، خاک کجاگرچه در مرتبه، افتادگی و خاک یکی است

بیخبر شد ز جهان هر که گرفتار تو شدفیض زنجیر تو و سلسله تاک یکی است

به قبول نظر عشق توان گشت تمامدر همه روی زمین آینه پاک یکی است

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. سربرآورده ام از قلزم وحدت صائبسرمه در دیده انصاف من و خاک یکی است

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring