دار ازان چوب به پیش ره منصور گذاشتکه قدم از ره باریک ادب دور گذاشت

این همان جلوه حسن است که چون ساقی شدداغ بی حوصلگی بر جگر طور گذاشت

لب ببند از سخن حق که همین گستاخیبالش دار به زیر سر منصور گذاشت

وادی عشق چه وادی است که با آن وسعتپای باید همه جا بر کمر مور گذاشت

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. کلک صائب نشود کندرو از طعنه خصمنتوان اره به فرق شجر طور گذاشت

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love