اگر آیینه دل نور و صفایی می داشتدر نظر چهره خورشید لقایی می داشت

خرج آب و گل تعمیر نمی شد هرگزبرگ کاه من اگر کاهربایی می داشت

دست در دامن خورشید نمی زد شبنمگل این باغ اگر بوی وفایی می داشت

بر سر کوی تو غوغای قیامت می بودگر شکست دل عشاق صدایی می داشت

می گذشت از دل من راست کجا ناوک اواستخوان من اگر بخت همایی می داشت

به جفا دل ز تو شد قانع و دشمنکام استآه اگر از تو تمنای وفایی می داشت

بیخبر می گذرد عمر گرامی افسوسکاش این قافله آواز درایی می داشت

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. دل نهاد قفس جسم نمی شد صائبدل سرگشته اگر راه به جایی می داشت

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring