عالم ختن شد از قلم مشکسود ماجای ترحم است به زخم حسود ما

برهان آدمیت ما، قدسیان بسندگو شعله زاده ای ننماید سجود ما

خورشید از کدام افق سربرآورد؟آفاق پر شده است ز گفت و شنود ما

خوردیم بس که سیلی اخوان روزگارنیلی شد آب چاه ز روی کبود ما

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب غنیمت است که در سنگلاخ دهرخندید بخت سبز به روی کبود ما

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Fate