سپاه عقل کم و لشکر ایاغ پرستچه عشرتی است که پروانه کم، چراغ پرست

ز هرزه خندی گل غنچه بی دماغ شده استز دست قهقه مینا دل ایاغ پرست

فتاده است به روی گل و ز شوق هنوزلب پر آبله شبنم از سراغ پرست

اگر به مرکز خود حق قرار می گیردتو فکر دل کن و فارغ نشین که داغ پرست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. حیا نمی دهدم فرصت سخن صائبدلم ز شکوه این باغبان و باغ پرست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring