سرود مجلس ما جوش مستی ازل استبط شراب در اینجا خروس بی محل است

بسا شکست کز او کارها درست شودکلید رزق گدا، پای لنگ و دست شل است

ز حال سوختگان بو کجا توانی برد؟ترا که گل به گریبان و مشک در بغل است

جهان چو دیده سوزن بود بر آن غافلکه تار و پود حیاتش ز رشته امل است

حدیث مرده دلان را به گوش راه مدهکه رخنه لب این قوم، رخنه اجل است

به من که پاکتر از چشم عشقبازانممدار چرخ مشعبد به مهره دغل است

به غیر سایه دیوار خاکساری نیستعمارتی که درین روزگار بی خلل نیست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. جنون طرازی ما نیست صائب امروزیمیان ما و جنون آشنایی ازل است

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern