شراب کهنه که روشنگر روان من استمصاحب من و پیر من و جوان من است

ز فیض بیخودی از هر دو کون آزادمخط پیاله ز غم ها خط امان من است

ز انفعال گنه دل نمی توان برداشتوگرنه جذبه توفیق همعنان من است

چه حاجت است به دریوزه ملال مرا؟خمیر مایه غم، مغز استخوان من است

ازان چو باد صبا گشته ام پریشان سیرکه دست زلف بلند تو در میان من است

دگر چه کار کند سعی طالع وارون؟که خضر در پی پیچیدن عنان من است

چراغ مرده من آفتاب چون نشود؟که یک جهان دل روشن نگاهبان من است

به هر روش که فلک سیر می کند شادمکه این سمند سبکسیر، زیر ران من است

بهار در پس دیوار باغ پنهان شدز بس که منفعل از چشم خونفشان من است

چگونه سر ز خجالت برآورم از خاک؟گلی نچید ز من آنکه باغبان من است

نکرده صید ازین صیدگاه چون نروم؟که گر هما فکنم، زور بر کمان من است

بهار با نفس آتشین لاله و گلکباب گرمی هنگامه خزان من است

نظر به نعمت الوان روزگارم نیستچو شمع، توشه من جسم ناتوان من است

بساط سحر کلامان به یکدگر پیچیدعصای موسی من کلک ناتوان من است

ز پاره گشتن پیوند جسم معلوم استکه ماه در ته پیراهن کتان من است

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. درین غزل به تأمل نگاه کن صائبکه بهترین غزلهای اصفهان من است

Şərabın köhnəsi çün ruhi-rəvanımdır mənim.O mənim həmsöhbətim, pirim, cavanımdır mənim.

İki dünya kədərindən edib azad o məni,Camdakı xətlərə bax, qəmdən amanımdır mənim.

Çırağım günlə bərabər dayana bilməsə də,Dünyada təkcə ürəkdən o, yananımdır mənim.

Baharın od nəfəsi qarsır əgər lalələri,Məni də odda yaxan fəsli-xəzanımdır mənim.

Dünya nemətlərinə salmadım ömrümdə nəzər,Əriyən şam deyil, o şam kimi canımdır mənim.

Şadam hər sürət ilə çapsa atın indi fələk,Fələyin əbləğ atı yorğaçapanımdır mənim.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. İsfahanda nə qədər şeir yazıbsan, Saib,Hamısından bu qəzəl ali nişanımdır mənim.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring