درین جهان که سرانجام خانه پردازی استعمارتی که به جای خودست خودسازی است

دل تو تا رگ خامی ز آرزو داردچو عنکبوت ترا کار ریسمان بازی است

درین محیط که جای نفس کشیدن نیستنفس کشیدن ما چون حباب سربازی است

فریب آینه طوطی ز ساده لوحی خوردوگرنه تخته تعلیم، سینه پردازی است

در آن مقام که پوشیده حال باید بوددر آستانه نشستن بلندپروازی است

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. به لفظ نازک صائب معانی رنگینشراب لعلی در شیشه های شیرازی است

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets