ای زیاد لعل میگون تو کام جان لذیذدر فراقت در دل شبهای تار افغان لذیذ

گرچه در شیرینی و لذت مثل آمد نباتحاش لله کان بود همچون لب جانان لذیذ

از در و دیوار جانان حسن می ریزد مدامزان زلیخا را بود نظاره زندان لذیذ

بردن نام خدنگت کام جان شیرین کندتیر مژگان ترااز بس بود پیکان لذیذ

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. گرچه آب تیغ او باشد گوارادر مذاقلیک صائب راست آب خنجر مژگان لذیذ

Al şərabtək dodağın oldu yenə cana ləziz,Qəlbimi saldı fərağın daha əfğana ləziz.

Hara baxsamsa, yarın əksi göründü gözümə,Necə söylərdi Züleyxa qara zindana ləziz.

Ox sözü qəlbimə bilsin nə qədər şirin olur,Demişəm kipriyinin atdığı peygana ləziz.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Gərçi, Saib, bizə xoşdur yarın o əyri qaşı,Xoşdur ondan da deyək səf-səf o müjgana ləziz.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love