چه خستگی است که در چشم ناتوان تو نیست؟چه دلخوشی است که در گوشه دهان تو نیست

گذشته ایم به اوراق لاله زار بهشتنظر فریب تر از خار گلستان تو نیست

ز فکر چون به میان تو ره توان بردن؟که راه فکر به باریکی میان تو نیست

غزال قدس نیاید ز لاغری به نظروگرنه کوتهی از زلف دلستان تو نیست

ز امتحان تو شد کوه طور صحراگرددل ضعیف مرا تاب امتحان تو نیست

نه بوسه ای، نه شکرخنده ای، نه دشنامیبه هیچ وجه مرا روزی از دهان تو نیست

ز شیوه تو چنان عام شد گرفتاریکه سرو و سوسن آزاد در زمان تو نیست

همیشه از رگ گردن، سنانش آماده استسری که در قدم خاک آستان تو نیست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. بناز بر نفس آتشین خود صائبکه هیچ سینه بی جوش در زمان تو نیست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love