آن کس که تاج را به فریدون گذاشته استسودای عشق در سر مجنون گذاشته است

بهر خراب کردن روی زمین بس استچشم تو گردشی که به گردون گذاشته است

شد سالها و آتش ازو می چکد هنوزدستی که لاله بر دل مجنون گذاشته است

مجنون گذشت و از جگر لاله ها نرفتداغی که یادگار به هامون گذاشته است

وصف دهان تنگ تو آفاق را گرفتدر نقطه ای که این همه مضمون گذاشته است

دارد ز بخت سبز دل خضر را کبابخطی که لب بر آن لب میگون گذاشته است

در دل خیال چشم تو در خواب رفته استآهو سری به دامن مجنون گذاشته است

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب چو نیک در نگری هست حکمتیپیر مغان که خم به فلاطون گذاشته است

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love