از رفتن تو باغ پریشان نشسته استگل در کمین چاک گریبان نشسته است

دامن کشیدن از کف عشاق سهل نیستیوسف ازین گناه به زندان نشسته است

در روزگار کشتی عاشق شکست مادریا به خواب رفته و طوفان نشسته است

شوریده ای کجاست قدم در میان نهد؟شد مدتی که شور بیابان نشسته است

در راه خاکساری ما چوب منع نیستاین گرد بر بساط سلیمان نشسته است

شد مدتی که داغ سیه روزگار مادر انتظار صبح نمکدان نشسته است

از حال دل مپرس که با اهل عقل چیستدیوانه ای میانه طفلان نشسته است

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. تا آمده است سینه صائب به جوش فکراز جوش، بحر قلزم و عمان نشسته است

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring