تنها نه اشک راز مرا جسته جسته گفتغماز رنگ هم به زبان شکسته گفت

از سنگ سخت تر سخنان در سر شرابچشم و دهان یار به بادام و پسته گفت!

رازی که بود پرده نشین همچو اشک منمژگان شوخ چشم به مردم نشسته گفت

شرمنده ام ز خط که سیه بختی مرابر روی نازکش به زبان شکسته گفت

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب تمام شعر تو یکدست و تازه استاین قسم شعرها نتوان جسته جسته گفت

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets