طی به ماهی سازد از کندی، ره یک روزه رارشته بیرون آمده است از پای، ماه روزه را

در مه شوال، دست از باده روشن مدارصیقل سی روزه باید، ظلمت سی روزه را

در خسیسان عیب ظاهر گردد اسباب طمعمی کند کوری مثنی، کاسه دریوزه را

دل ز دنیا زودتر گردد جوانان را خنککهنگی از سردی آب است مانع کوزه را

در غریبی زود میرد ناز پرورد وطنشد نگین دان چار دیوار لحد فیروزه را

سخت رویی با ملایم طینتان زیبنده نیستدر زمین نرم بیرون آور از پا موزه را

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. دیده عاشق نگردد صائب از دیدار سیرکز طمع سیری نباشد کاسه دریوزه را

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets