بوی سر زلف تو به شیدایی من نیستآوازه حسن تو به رسوایی من نیست

هر چند که حسن تو درین شهر غریب استدر عالم انصاف به تنهایی من نیست

در دست فلاخن نکند سنگ اقامتزلف تو حریف دل هر جایی من نیست

چون کشتی طوفان زده آرام ندارمهر چند که عاشق به شکیبایی من نیست

در صبح ازل سیر کنم شام ابد راکوته نظری پرده بینایی من نیست

دستم رود از کار ز دامان تو دیدنمژگان تو هر چند به گیرایی من نیست

در چشم تو هر چند که چون خواب گرانمرنگ رخ عاشق به سبکپایی من نیست

ایام خزان گرمتر از فصل بهارمواسوختگی سرمه گویایی من نیست

دارم خبر از راز شرر در جگر سنگزنگار بر آیینه بینایی من نیست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. بی پرده تر از راز دل باده کشانمصائب کسی امروز به رسوایی من نیست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love