رتبهٔ بالِ پری باشد پَرِ تیرِ تو راشوخی چشمِ غزالان است زِهگیر تو را

می‌شود سرسبز از عمرِ ابد، آن را که کِشتداده‌اند از چشمهٔ خضر، آبِ شمشیر تو را

چرخ نتواند نگاهِ کج به مجنونِ تو کردشیر می‌بوسد زمین از دور، نخجیر تو را

شاهدِ گویاست بر حسنِ تمام، اجزای تونا‌تمامی، در کفِ نقاش، تصویر تو را

وه چه سلطانی، که بر گردن عزیزِ مصر رامنّتِ زلفِ گره‌گیرست زنجیر تو را

حسنِ دوراندیش آماده‌ست از خط گِردِ مشکتا کند در منتهای حسن، تعمیر تو را

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. می‌شمارد گوهرِ شه‌وار را اشکِ یتیمقلبِ صائب چون فریبد دیدهٔ سیر تو را؟

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets