می گلرنگ خونی رازستلب ساغر خموش غمازست

دهن شیشه مغرب عقل استلب پیمانه مشرق رازست

یک الف وار نیست گوشه امنصفحه خاک، سینه بازست

عقل با عشق مشتبه نشودذره از آفتاب ممتازست

بلبل بوستان شوق تراشکن دام، بال پروازست

طور آخر گل از تجلی چیدکار افتادگان خداسازست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. دل صائب ز شوق آب شده استتشنه خاک پاک شیرازست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love