عیب‌جو چندان که عیب از ما به در می‌آوردغیرت ما زور بر کسب هنر می‌آورد

گر گهر در آتش افتد، به که از قیمت فتدیوسف ما در چه کنعان به سر می‌آورد

دست کوته دار از طول امل کاین شاخسارچون به بار آید پشیمانی ثمر می‌آورد

هرکه را چون رشته دور چرخ پیچ و تاب دادسر ز جیب گوهر سیراب برمی‌آورد

نخل مومین، میوه خورشید بار آورد و ریختدر چه موسم نخل ما یارب ثمر می‌آورد؟

آب تیغ او عجب دارم نصیب من شودطالعی دارم که از دریا خبر می‌آورد

بخت ما حاضرجوابی از مزاج کوه بردکی جواب نامهٔ ما نامه‌بر می‌آورد؟

حُسن در هرجا که باشد چشم‌زخمی لازم استسوزن از جیب مسیحا سر به در می‌آورد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب از تلخی مذاق عیب‌جو رد می‌کندابر ما گر آب از جوی گهر می‌آورد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Fate