منت ایزد را که طبع بی نیازم داده اندجان آگاه و زبان نکته سازم داده اند

گرچه دست و دامنم خالی است از نقد مرادگوهر بی قیمتی چون امتیازم داده اند

کوتهی چون ناله نی نیست درانداز مندر خراش سینه ها دست درازم داده اند

گشته ام صد پیرهن نازکتر از موی میانآتشین رویان زداغ از بس گدازم داده اند

در شکارستان عالم مدتی چون شاهبازبسته ام چشم طمع، تا چشم بازم داده اند

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. از گریبان دو عالم دست کوته کرده امتا به کف سر رشته زلف درازم داده اند

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets