تا به کی گرد کدورت زیر دیوارم کند؟عشق کو تا از غم عالم سبکبارم کند

با خیال یار در یک پیرهن خوابیده امبر ندارد سر زبالین هر که بیدارم کند!

شد ز زنگ سینه من ناخن صیقل کبودسعی خاکستر چه با آیینه تارم کند؟

چون رگ سنگ است از خواب گران مژگان منسیلی دوران عجب دارم که بیدارم کند

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. عاشقان با درد از روز ازل خو کرده انددرد بیدردی مگر صائب خبردارم کند

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love