از ریگ توان روغن بادام گرفتننتوان ز خسیسان جهان کام گرفتن

از بس که فتاده است لطیف آن لب نازکظلم است ازو بوسه به پیغام گرفتن

بوسی که ز کنج لب ساقی نگرفتممی بایدم اکنون ز لب جام گرفتن

از وصل نیم شاد که از آهوی وحشیتمهید رمیدن بود آرام گرفتن

با صدق عزیمت نبود راحله در کاردر کعبه رسیدیم به احرام گرفتن

چون دست برآرم به گرفتن، که ز غیرتبارست به من عبرت از ایام گرفتن

از نام گذر کن که کند روی سیاهتاز ساده دلی همچو نگین نام گرفتن

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب ز فلک کام گرفتن به تملقاز مردم نوکیسه بود وام گرفتن

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern