شوق چون ریگ روان منزل نمی داند که چیستموج این دریا لب ساحل نمی داند که چیست

در فضای دشت با صرصر سراسر می رودشمع بی پروای ما محفل نمی داند که چیست

جسم ما را در خاک در آغوش نتواند گرفتگردباد آسایش منزل نمی داند که چیست

گوهر آسان چون به دست افتد ندارد اعتبارقیمت داغ جنون را دل نمی داند که چیست

هر کجا ویرانه ای را یافت، منزل می کندشوق ما را سیل پا در گل نمی داند که چیست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب از خاک شهیدان شمع روشن می شودسرد گردیدن چراغ دل نمی داند که چیست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets