دیده های شرمگین، دیدن نمی داند که چیستدست خواب آلود، گل چیدن نمی داند که چیست

اهل غیرت را نمی باشد زبان عرض حالنبض این بیمار، جنبیدن نمی داند که چیست

هر که از می توبه در آغاز عمر خود نکرددر جوانی پیر گردیدن نمی داند که چیست

آشکارا سینه بر تیغ شهادت می زندزخم عاشق آب دزدیدن نمی داند که چیست

خامه نقاش اگر گردد نسیم دلگشاغنچه تصویر، خندیدن نمی داند که چیست

دست گستاخی نباشد عشق را در آستینعندلیب مست، گل چیدن نمی داند که چیست

اختیار خود به دست بی قراری داده استسیل راه بحر پرسیدن نمی داند که چیست

بس که شد افسردگی از سردی ایام عامموی آتش دیده، پیچیدن نمی داند که چیست

می کند بی پرده هر عیبی که دارد در لباسهر که چشم از عیب پوشیدن نمی داند که چیست

خواب حیرت را نگردد پرده غفلت حجابچشم خود آیینه پوشیدن نمی داند که چیست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. در گذر زین عالم پر شور و شر صائب که تخمدر زمین شور بالیدن نمی داند که چیست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring