دل به دشمن چون ملایم شد مصفا می‌شودسنگ با آتش چو نرمی کرد مینا می‌شود

ای نسیم بی‌مروت باددستی واگذارصبح می‌سوزد نفس تا غنچه‌ای وامی‌شود

چون رود بیرون ز باغ آن یوسف گل پیرهنگل به دامنگیریش دست زلیخا می‌شود

گرد عصیان بحر رحمت را نمی‌آرد به جوشصاف گردد سیل چون واصل به دریا می‌شود

خاکساران قدردان صحبت یکدیگرندمی‌جهم گردی اگر از دور پیدا می‌شود

خیره می‌گردد نظر از پرتو خال رخشذره این بوم و بر خورشیدسیما می‌شود

با خیال یار صحبت داشتن خوش دولتی استمی‌برم غیرت بر آن عاشق که تنها می‌شود

این قدر کیفیت دیدار هم می‌بوده است؟تا عرق از چهره‌اش گل کرد صهبا می‌شود

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب از اندیشه آن زلف و کاکل درگذرفکر چون بسیار در دل ماند سودا می‌شود

Düşmənə rəhm eyləyən qəlbdə fəqət sevda olar,Daşı atsan oda, axırda dönüb mina olar.

Canladıb dostu xəyalda söhbət etmək yaxşıdır,Bir xəyal et ki, bu aləm özgə bir dünya olar.

Şövqü düşmüş xalının, çöhrən münəvvərdir tamam,Kimdə olsa böylə xal, bil ki, günəşsima olar.

Ey xəzanın yelləri, əl çək bu cövlandan axır,Qönçəni xəndan edər, hər vaxt nəsim peyda olar.

Xudpəsəndlikdən düyün düşmüş bütün işlər belə,Qətrə öyməzsə özün, axırda o, dərya olar.

Çün çıxar bağdan o gül köynəkli Yusif hər zaman,Hər gülün başında bir məşuqətək xülya olar.

Varlığın səhrasını təklikdə keçmək şərt olub,Tez gedər ol yolçu ki, yolda əgər tənha olar.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Fikrini gəl çəkmə, Saib, o qara zülfün daha,Çox qalarsa qəm ürəkdə, axırı sevda olar.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love