پیش ازین حسن مجرد تشنه زیور نبودچشم دریا در خمار شبنم گوهر نبود

بلبل ما هر زمان بر شاخساری می نشستبیضه افلاک ما را زیر بال و پر نبود

در گلستانی که ما گلبانگ عشرت می زدیمزهره فریاد کردن حلقه را بر در نبود

خط او این نقش زد بر آب، ورنه پیش ازینپرده دار آتش یاقوت خاکستر نبود

رفته رفته آب شد آیینه از تاب رخشچون نگردد آب، آخر سد اسکندر نبود

خاطری از موی سر آشفته تر می خواستندپیش ازین دیوانگی تنها به موی سر نبود

تنگدستی قسمت صاحبدلان امروز نیستغنچه این باغ را در جیب هرگز زر نبود

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. در صدف تا داشت صائب گوهرم آرامگاهکوه غم بر خاطرم از سنگ بد گوهر نبود

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring