راز ما را ناله شبگیر بیرون می دهدشورش دیوانه را زنجیر بیرون می دهد

نیست از سنگین دلیها گر نگریم در وداعزخم تیغ تیز خون را دیر بیرون می دهد

شکر می گردد شکایت بر زبان عاشقانمی خورد خون، جوهر این شمشیر بیرون می دهد

دایه هر خونی که از بدخویی طفلان خورداز محبت در لباس شیر بیرون می دهد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. می شود صائب چو گل از آتش خجلت کبابخنده را هرکس که بی تدبیر بیرون می دهد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets