مبادا دولت دنیا نصیب بد گهر گرددکه تیغ از آبداری تشنه خون بیشتر گردد

منه زاندازه بیرون پا، اگر آسودگی خواهیکه خون فاسد چو شد آهن ربای نیشتر گردد

نمک ریزد زچشم شور، شبنم در گریبانشاگر داغی نصیب لاله خونین جگر گردد

غبار کلفت از دل ساغر سرشار می شویداگر گرد یتیمی شسته از روی گهر گردد

به عهد ما که آمیزش کدورت بار می آردعجب دارم که از پیوند نخلی خوش ثمر گردد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. سخن بی پرده می گویند صائب راست گفتارانکه بیجو هر بود تیغی که پنهان در سپر گردد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring