خمار باده مهر دوستان را کینه می سازدکدورت صبح شنبه را شب آدینه می سازد

غباری از لباس فقر بر دل نیست صوفی رابه روی تازه به با خرقه پشمینه می سازد

رخش از حلقه خط می کند پیدا نظربازانچه طوطیها زموم سبز این آیینه می سازد

ندارد نشأه سرجوش درد عالم امکانمرا جان تازه یاد مردم پیشینه می سازد

صدف را دل دو نیم از گوهر دریا شکوهم شدمرا از دیده ها مستور کی گنجینه می سازد؟

به نسبت آشنایی کن که با ناجنس پیوستنترا با خوش قماشی در نظرها پینه می سازد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. به آسانی قدم بر اوج عزت می نهد صائبگرانقدری که از حفظ مراتب زینه می سازد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern