به مقدار بصیرت خاطر آگاه می لرزدکه خورشید جهان افروز بیش از ماه می لرزد

به نسبت می شود سر رشته پیوندها محکمکه از بی مغزی خود کهربا بر کاه می لرزد

چه می آید زصبر و طاقت ما در خطر گاهیکه کوه قاف بر خود بیشتر از کاه می لرزد

اگرچه حجت ناطق زعیسی در بغل داردهمان مریم به جان از تهمت ناگاه می لرزد

گرامی گوهران را می کند بی وزن، سنجیدنکه یوسف در ترازو بیشتر از چاه می لرزد

نفس در ره نسازد راست هر کس دوربین افتدزفکر عاقبت دایم دل آگاه می لرزد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. زخواب امن صائب فتنه بیدار می زایدکه دوراندیش در منزل فزون از راه می لرزد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets