زسوز دل مرا از چشم گریان دود می خیزدازین دریا به جای ابر نیسان دود می خیزد

از آن آتش که زد در کوه و صحرا ناله مجنونهنوز از روزن چشم غزالان دود می خیزد

کدامین بلبل آتش نفس زباغ بود امشب؟که جای سنبل و ریحان زبستان دود می خیزد

نمی آرد به سامان سیم و زر حرص سیه دل راهمان از مجمر زرین پریشان دود می خیزد

مگر افتاد یک جانب نقاب از چهره لیلی؟که جای گردباد از این بیابان دود می خیزد

منه دل بر جهان پوچ اگر از شیر مردانیکه تا جا گرم سازی زین نیستان دود می خیزد

مزن آتش به جان بیگناهان، رحم کن بر خودکه آخر از رخ آتش عذاران دود می خیزد

شود از پرده پوشی درد و داغ عشق رسواترزشمع زیر دامن از گریبان دود می خیزد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. ندارد ثابت و سیار صائب در جگر آهیهمین از شمع من زین نه شبستان دود می خیزد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring