دل پر آرزو خالی زشور و شر نمی باشدکه گوش امن در دریای بی لنگر نمی باشد

تو از کوتاه بینی ها اجل را دور می دانیوگرنه غایبی از مرگ حاضرتر نمی باشد

ندارد شکوه ای از تیره بختیها دل روشنکه اخگر را لباسی به زخاکستر نمی باشد

زعرض حال خاموشم که زخم اهل غیرت رابغیر از لب گزیدن بخیه دیگر نمی باشد

دل آزاده زود از قید هستی می جهد بیرونسپند شوخ یک دم بیش در مجمر نمی باشد

ز اشک و آه مگسل گر دل خود جمع می خواهیکه این اوراق را شیرازه دیگر نمی باشد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. زوصل نوخطان بردار صائب کام دل اینجاکه در فردوس این ریحان جان پرور نمی باشد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Death